مثل هر علاقه مند دیگری به سینما در آن سالها عکس، پوستر و برچسب فیلم ها را جمع می کردم. فیلم هایی که هرگز ندیده بودم و هیچ تجسمی از داستان آنها نداشتم. 
پوستر فیلم هایی که شاید هرگز ندیده ام راکی، رمبو و بروس.لی سوپر استارهای دوران نوجوانی من بودند. شخصیت هایی که فقط عکس های آنها را دیده بودم و مطالب مختصری در موردشان در مجلات خوانده بودم.   سوپر استارهای دوران نوجوانی من در دوران دبیرستان آثار بیشتر فیلمسازان را از طریق کتاب و روزنامه بررسی می کردم. کتاب زندگی و فیلمهای آلفرد هیچکاک را چند بار دوره کردم و به نوعی با فیلم هایش زندگی کردم. 
هنوز شیفته فیلم "پرندگان" او هستم در این دوران به مطالعه نقد فیلم ها هم علاقه مند شده بودم. طوری که با پیگیری نقدها در روزنامه ها به راحتی با جزئیات فیلمها آشنا می شدم. فیلمهایی که هرگز بر پرده سینما ندیدم ولی با آنها طی طریق کردم. 
بریده نقد فیلم ها از جراید با ورود به گروه نمایش دبیرستان وارد فاز جدیدی از تجربیات نمایشی شدم. در تئاتر به دنبال سینما می گشتم. واحد افکت و صداگذاری را در گروه نمایش "سحر" راه اندازی کردم و برای هر نمایش جلوه ویژه ای طراحی می کردم. پس از دوران دبیرستان فرصت هایی پیش آمد تا معلومات تئوری خودم را در فیلم نا تمام "آخرین کسوف قرن" عملی کنم. و اینگونه بود که رسماْ وارد عرصه فیلمسازی شده و در سال ۱۳۷۸با کمک همراه همیشگی ام شهاب، "موسسه سحر فیلم" را تاسیس کردم. اینها گوشه ای از ترشحات ذهن یک کودک بود که در آینده ای نه چندان دور پا به عرصه دنیای تصویر گذاشت و به هدفش که تاسیس یک موسسه فیلمسازی بود، رسید. و حالا با مرور این خاطرات و بررسی این مجموعه ها(نقدها، عکس ها، کتاب ها و ...) به این نتیجه رسیده ام که شخصیت امروزم ریشه در کودکی من دارد. کودکی که هنوز در درونم زنده است. هنوز با تصاویر بازی و داستان پردازی می کند. پس این منم، کودکی ۳۴ ساله. |
